PDF PDF Print

De praktijk van Edwin Ruigrok


Het katholiek sociaal denken benadrukt dat solidariteit niet gebonden is aan landsgrenzen. Het inzicht dat menselijke waardigheid voor ons allen opgaat in gelijke mate, heeft grote consequenties voor ons gevoel van solidariteit. Échte solidariteit – zo stelt het katholiek sociaal denken – is internationale solidariteit en sluit niemand uit. Edwin Ruigrok, identiteitsmedewerker van IKV Pax Christi, vertelt wat dit voor hem betekent..   




Op 13 december 2003 werden honderden Anuak mannen gedood in Gambella, West-Ethiopië.  Het leger was bij dit drama betrokken. Niet lang daarna liep ik in Gambella. Ik zag de verbrande hutten, de graven en stond in stilte bij de verslagen vrouwen. Hun gedode mannen hadden ze pal voor hun huis begraven. Dat mocht niet van de overheid. Maar de vrouwen waren vastberaden de waardigheid van hun gedode geliefden niet los te laten. Ik was diep geroerd en geraakt door hun onverzettelijkheid. Het vasthouden aan menselijke waardigheid, zelfs van de doden, schept mogelijkheden voor een betere toekomst.

Dergelijk menselijk lijden raakt me. Maar door de ellende heen gloort – hoe klein ook – vaak hoop. Deze hoop versterkt mijn inzet voor de vredesbeweging van IKV Pax Christi. Onze vredesbeweging zoekt internationaal aansluiting bij vredesactivisten van allerlei komaf. Samen proberen we krachtig te werken aan internationale solidariteit.

IKV Pax Christi gelooft dat politieke verdragen de juiste randvoorwaarden voor solidariteit en vrede kunnen stellen. Zij gelooft dat het zin heeft om mensen uit rivaliserende groepen bijeen te brengen. Ontmoetingen die – vaak met vallen en opstaan – tot afspraken leiden die de vrede een kans geven. Wij zijn er zelfs van overtuigd dat het werken aan vrede, ongeacht het directe resultaat vol van betekenis is.

Ik heb in de loop der jaren heel veel conflictgebieden bezocht. En keer op keer heb ik meegemaakt dat het daadwerkelijk ontmoeten van de ander de wereld veranderde. Heeft dit te maken met mijn diepe overtuiging dat alle mensen beelddrager zijn van God? Dat daarom échte solidariteit niemand uitsluit? Ik denk het wel.
Natuurlijk lopen er grote schurken rond, maar dit laat onverlet dat ik keer op keer geraakt wordt door het mens-zijn van de personen die ik op mijn weg tegenkom. Van de Anuak in West-Ethiopië, de Hutu in Rwanda, de Bosjesmannen in Botswana, de Toposa in Zuid-Soedan, tot de Nederlanders om mij heen, telkens weer staat deze ervaring voor mij centraal. De ervaring van verbondenheid die ik voel in deze ontmoetingen houden mij gaande. Het is een bron van inspiratie. Het zet mij aan iedere dag weer het beste van mijzelf te geven.

VKMO - Katholiek Netwerk | Walpoort 12 | 5211 DK | ’s-Hertogenbosch | 073 6134140 | E-mail