PDF PDF Print

De praktijk van Titus Frankemölle


De waarde en eigen inbreng van de verschillende niveaus in onze samenleving zijn binnen tal van domeinen van groot belang. Een van die domeinen is het onderwijs. Titus Frankemölle, rector van het Cambreur College in Dongen en het Hanze College in Oosterhout, vertelt hoe hij het abstracte beginsel van subsidiariteit concreet terugziet in de onderwijswereld.   


Een goede samenleving is voor mij een samenleving waarin iedereen zijn of haar verantwoordelijkheid draagt, naar vermogen natuurlijk. Dit geldt bij uitstek voor het onderwijs. Verantwoordelijkheid is in dit licht wezenlijk verbonden met vertrouwen. Subsidiariteit in het onderwijs doet naar mijn mening recht aan het basisvertrouwen en de behoefte van zowel docent, leerling en ouder, als aan de school als geheel. Het zien, het op waarde schatten van de directe samenhang tussen deze ‘niveaus’ is daarbij essentieel. Om met Paulus te spreken: “een lichaam bestaat nu eenmaal niet uit één lichaamsdeel, maar uit vele” (1 Korintiërs 12, 14).

Maar hoe ziet dat er uit? Laat ik beginnen aan de basis: de leerlingen. Zij vormen de grootste groep in een scholengemeenschap. Wij leren hun het heft in handen te nemen. Dat wil zeggen: zelf verantwoordelijkheid dragen en bijpassende keuzes maken. Om hun stem en hun belangen goed over de bühne te brengen hebben zij zich verenigd in klankbordgroepen en een leerlingenraad. Ook hebben zij een eigen rol in de medezeggenschapsraad. Hun stem is bijvoorbeeld beslissend voor het Leerlingenstatuut.

Docenten hebben vanzelfsprekend het meeste contact met leerlingen. Juist omdat leraren de meeste voeling en aansluiting hebben met leerlingen is hun stem onmisbaar voor de vormgeving van goed onderwijs. Niet schoolbesturen en directies bepalen hoe het onderwijs er uitziet maar de docenten voor de klas. Om dit te stimuleren zijn onze schoolbrede docententeams opgesplitst in kleinere afdelings- of kernteams. Een schoolplan wordt niet van bovenaf opgelegd. Er gaat bij ons grondig overleg aan vooraf: docenten, onderwijsondersteunend personeel, ouders en leerlingen laten in dit proces allen hun stem horen. Ik geniet zeer van dit soort processen; samen werk je vanuit eigen en gemeenschappelijke verantwoordelijkheid aan het beleid, aan de toekomst van de schoolgemeenschap die je samen vormt.

Wat wij als scholengemeenschap zelf kunnen doen, doen wij vanzelfsprekend zelf. De politiek schetst de bredere kaders waarbinnen wij dit doen. Ook bepalen zij in meer algemene zin het eindtermniveau. Hoe wij hier concreet vorm aan geven is natuurlijk weer een zaak van de school. In ieder geval toets ik als rector de gegeven kaders aan onze onderwijsvisie. Voor mij staat de mens daarbij centraal. Ik houd dit mijzelf maar ook de anderen in de school steeds voor. Onderwijs draait om de waardigheid van de persoon in relatie tot het welzijn van allen.




VKMO - Katholiek Netwerk | Walpoort 12 | 5211 DK | ’s-Hertogenbosch | 073 6134140 | E-mail