PDF PDF Print

Elk kind is een schat en van belang voor de samenleving

“Het begon zo veelbelovend, toen de minister het woord Bildung opnieuw invoerde. Maar het is schandalig hoe het onderwijs de discussie over Onderwijs2032 uit haar handen heeft laten glippen”, vindt Erik Borgman. De hoogleraar theologie aan de Universiteit van Tilburg liet de aanwezigen op de Identiteitsdag Katholiek onderwijs op woensdag 8 november jl. eens flink in de spiegel kijken.

Geen vakjes en lijstjes

Borgman schetste hoe een gesprek over Bildung onmiddellijk verwerd tot een discussie over “hoe gaan we dat organiseren, wat zijn de doelen en wie gaat erover?”

“Het onderwijs hield zich niet sterk. Want we zagen geen kans, maar het probleem dat de einddoelen goed moesten worden opgeschreven”, vindt de theoloog. Het onderwijs zou wat hem betreft juist moeten protesteren tegen vakjes en lijstjes. “Wij zouden moeten zeggen dat dat geen onderwijs is.” Het onderwijsbeleid van de overheid is wat Borgman betreft slechts gericht op de samenleving behouden zoals die is. “Maar dat kan niet! We kennen de toekomst niet en weten niet wat we dan nodig hebben.”

Onbekende toekomst

“Laten we de toekomst niet maken zoals wij denken dat die in het verlengde van het verleden ligt. We weten niet wat de toekomst nodig heeft. Bedenken hoe het onderwijs eruit moet zien is dus niet de taak van het ministerie. Dat is de taak van het onderwijs.” Wat we niet nodig hebben, weet Borgman in elk geval wel: Wij hebben geen zelfredzame individuen nodig! “Zelfredzaamheid is kleuterautonomie: zelf doen. Het katholiek onderwijs leidt op tot samenwerken: anderen vooruithelpen en zelf vooruit geholpen worden.”

Aan leraren de taak elk kind het gevoel te geven dat hij een schat is, van belang voor de samenleving. Het onderwijs moet mensen laten zien dat zij iets bijdragen. “Niet omdat ze door ons aangeleverde plaatjes invullen, maar omdat wij zien wat voor bijdrage iemand levert.”

VKMO - Katholiek Netwerk | Walpoort 12 | 5211 DK | ’s-Hertogenbosch | 073 6134140 | E-mail