PDF PDF Print

Het visioen van Oikocredit, door Otto Albrecht



Het goede begint klein

Door Otto Albrecht, marketing manager bij Oikocredit Nederland

www.oikocredit.nl

 

Met een hengel kan iemand vissen vangen en verkopen. Een kleine lening daarvoor is zo redelijk snel terug verdiend. Een kip zorgt door verkoop van eieren voor inkomsten als je helemaal geen werk hebt. En als je samen aardappels verbouwt, hebben gezinnen een bestaan.  Dan kunnen je kinderen beter onderwijs krijgen,  gezonder eten en kleding kopen, onder meer.  Zo simpel kan het zijn: het goede begint klein.

 

Kleine kredieten veranderen het leven van miljoenen mensen elders in de wereld. Yunus en zijn Grameenbank kregen in 2006 de Nobelprijs omdat hij dit simpele model bedacht voor mensen zonder onderpand, niet ‘bancable’ zoals dat bankkringen heet. “Duurzame vrede kan niet worden bereikt tenzij grote bevolkingsgroepen manieren vinden om uit de armoede te breken. Microkrediet is zo’n manier. Ontwikkeling van onderaf dient bovendien de bevordering van democratie en mensenrechten,” aldus het Nobelcomité.

 

Oikocredit startte ongeveer terzelfder tijd als Yunus, 37 jaar geleden, met een soortgelijk microfinancieringssysteem. Dat gebeurde na kritiek op de eigen beleggingen van kerken. Niet investeren in wapenindustrie of andere foute bedrijven, maar in mensen was de hartenkreet toen, vooral van jongeren binnen de kerken. Zij stonden aan de wieg van wat nu een van de grootste en oudste microfinancieringsinstellingen ter wereld is!

In Nederland vond Oikocredit onderdak en groeide van onderop met leningen van gelovigen en religieuze instellingen tegen alle verwachtingen in. Decennia voordat prinses Maxima microfinanciering op de kaart zette. Solidariteit met mensen die minder kansen hebben dan wij is nu algemeen geaccepteerd en banken als Triodos en ASN spelen daar op in.

 

Oikocredit is en blijft uniek omdat naast een bescheiden rente in geld, immateriële ‘rente’ wordt gegeven: kansen op onderwijs, ziekenzorg, betere behuizing, voedsel en kleding.  Ondernemende vrouwen hebben bij ons een streepje voor en respect voor milieu is voorwaarde voor een lening.

 

Maar vinden we met ons unieke leenmodel nog aansluiting bij een jongere generatie die niet automatisch begrippen als rentmeesterschap en medeverantwoordelijkheid omzet in meedoen? Dat is de centrale vraag die ons als vereniging en bestuur bezighoudt.

Zijn we voldoende in staat om een nieuwe generatie te inspireren en te motiveren?

Voorlopig ziet dat er niet naar uit.

 

In onze organisatie hebben we -net als in de meeste maatschappelijke organisaties-, moeite om te verjongen. Jongeren moeten met nieuwe instrumenten en met nieuwe media benaderd worden om ze te kunnen bereiken. Denk aan alle soorten social media. Maar wij als organisatie zijn onvoldoende op de hoogte van de mogelijkheden en ins-en outs van de deze nieuwe media en instrumenten, waardoor wij ook niet kunnen verjongen. De bestaande media zoals nieuwsbrieven en stukjes in de krant en de bestaande organisatiestructuur zoals de vereniging bereikt de jongeren niet meer of spreekt ze niet meer aan.

 

De oplossing is dus know how over deze nieuwe media en kanalen en over de nieuwe verbanden van jongeren inkopen en jonge mensen aanstellen die de taal en de techniek van de jongeren wel kennen en ermee kunnen omgaan. Het betekent wel investeren en additionele middelen vrijmaken. Want uit de honderden lessen die onze vrijwilligers in middelbaar- en voortgezet onderwijs geven blijkt dat jongeren ons ideaal willen omarmen: het goede begint klein.


 

VKMO - Katholiek Netwerk | Walpoort 12 | 5211 DK | ’s-Hertogenbosch | 073 6134140 | E-mail