VKMO - Katholiek Netwerk

Praktijk | De praktijk van Connie van den Broek


Nieuwe vormen van betrokkenheid ontstaan soms onverwacht, zoals de noodopvang Plexat. Connie van den Broek, consulent maatschappelijke activering bij Mara Rotterdam vertelt over het ontstaan van dit ‘wondertje’. Plexat, een plaats die bij uitstek in de praktijk laat zien waar het in een menswaardige samenleving om draait.

   

Soms gebeuren er wondertjes in de diaconie. Onvoorzien en onverwacht, gewoonweg omdat mensen zich het lot van anderen persoonlijk aantrekken. Plexat, een noodopvang voor uitgeprocedeerde asielzoekers in Rotterdam-Zuid, is zo’n project.
Marianne, een diaconaal vrijwilligster in Rotterdam-Zuid trof op een dag de Iraakse familie Jakoub aan voor de kerkdeur. Het waren Kildaanse christenen, de moed der wanhoop nabij. Voor hen was geen plaats meer in het asielzoekerscentrum en ze zochten onderdak. Voordat ze de rationele vraag stelde naar haalbaarheid, had haar hart al geroepen: “Je laat een gezin toch niet op straat staan!”


Een leeg appartement boven het kerkje werd in een mum van tijd ingericht met tweedehands spullen uit een goederenproject. De familie Jakoub had hierdoor weer een dak boven het hoofd. Niet lang daarna volgden twee andere gezinnen. Zij werden eveneens opgevangen.
Onze  gastvrijheid bracht al snel lastige vragen en pijnlijke keuzes met zich mee. Want aan wie bied je we wél onderdak en aan wie niet? En voor hoelang? Ook financiële kwesties werden al snel onvermijdelijk: waar haal je bijvoorbeeld het geld vandaan om gezinnen te ondersteunen die wettelijk gezien nergens recht op hebben? Hoe ga je om met ziekte, zeker als mensen niet verzekerd zijn? Kortom, allemaal lastige vragen die het meer dan eens moeilijk hebben gemaakt voor alle betrokkenen. Wat ontstond uit ‘onbezonnen’ naastenliefde werd al snel hard werken. Van crisis naar crisis leven en zwemmen tegen de stroom in.
Toch groeide Plexat de afgelopen tien jaar uit tot een veilig onderkomen voor mensen in acute nood. Geen vanzelfsprekendheid als je kijkt naar ons kille asielbeleid. Al meer dan 200 asielzoekers hebben gebruik gemaakt van onze noodopvang. Sommigen bleven enkele dagen, anderen zelfs jaren. De vaak anonieme betrokkenheid is hartverwarmend: regelmatig vallen er envelopjes met geld van anonieme gevers op de deurmat.
Met de hulp van velen is Plexat in de loop der tijd een vrijplaats geworden waar kerkmensen en vreemdeling en omzien naar elkaar. Waar ze elkaar tijd van leven schenken. Uit de concrete nood van de familie Jakoub is een plaats geboren waar vreugde en verdriet gedeeld kunnen worden. Een plaats waar mensen hun verhaal kunnen vertellen en op kracht kunnen komen.